Görmedimki Babam Seni - Osman Ata

Görmedimki Babam Seni

Kimbilir ne kadar uzaksın bana
Görmedim, koklamadım,doymadım sana
Kader sillesini doğmadan vurmuş
Benimde kaderin ne yazık buymuş

Belkide en büyük mutluluk sana sarılmak
Olamazdı kızdığında gücenipde darılmak
Yokluğun gölge gibi dolaşıyor ensemde
Hayalinle yaşıyorum gelmeyeceğini bilsemde

Aklıma her gelmende dolar gözüm ağlarım
Uzun uzun düşünüp ufuklara dalarım
Ne yazık kader bu birşey gelmiyor elden
Hayat birçok şeyimi alıp götürü benden

Yaşam oyun değilki oynamasını bileyim
Sana kavuşmaktır artık bütün arzum dileğim
Duyuyorsan ne olur benide al yanına
Dinlensin bütün ruhum yaslanayım bağrına

Ha deyince ölünmüyor almıyorki yaradan
Dünya ehli değilki ulaşayım karadan
Ne yazık beklemekten başka kalmadı çarem
Tek tesellin hayalin oluyor yarama melhem

Özlemini azda olsa anlatmaya çalıştım
Merak etme canım babam ben herşeye alıştım
Olan olmuş çare yok buda kaderden olsun
Yavrucuğun diyorki senin RUHUN ŞAAD OLSUN......

NOT:Bu şiir çok sevdiyim yigeniime ait olup babası için kaleme almıştır.

Şizofreni

Ben şarkımı söylemeye başlayınca....
Kendi odamdan!
Biliyorum karşı apartmanların,
Koca kadınları, kızları dökülüyor balkonlarına - camlarına
Ahenk sesimde
Hayalleşen ben
Sadece arka odamın camlarını gören gözlerde
Şarkım, adını bilmediğim dudaklarda mırıldanan
Sözüm, benim anlayamadığımı anlatan
Masama vurduğum parmak metronomumda
Tırıl, tırıl gürültüm
Ruhların pesleşdiği seslerde; kulak seslerim
Küfür eden boş binalarda, avratım
Camlarda rüya kızlarım
İmzalı bir öpücük
Parmak uçlarımı öperek üfürdüğüm
Düş balkonlarına!

Ve her şarkımdan sonra hiç yalnız kalmadım
Önümde bir var
Arkamda biri var
Sağımda, solumda.
Yerimde.... Tepemde biri var
Melek misin, cin misin? Asi kadın
Ne işin var tavanımda
Bir avizelik aşkın kaldı
Nedir bu karanlık biçimindeki siz sevgisi
Bakarak gözlerindeki binlerce korkunç suratta
Affedersin ağlayamam
Senin gözlerinde ki yaşımla
Sebebim var, çokta tınımda
Şarkımda anladığım sebep
Eli kulağında bir mahrem üryanında
Sarkan karnı ve göğüsleri
Aşka bedel dokuz doğurmuş
Biri hala uzvunda
Uyduruyormuşum
Gökyüzünü kuşlar çekmiyormuş
Mavisini, sarısını kuşlar çekmiyormuş
Yoksa duvarlarımı yalan söylüyor
Uydurmuyorum
Sadece renkli ilaçlar alıyorum
Mavisini, sarısını kuşlar içiriyor bana
Bu Mahmut, saksağan türünden
Diğerleri çetesi
Dal basmaya gideceklermiş bugün
Uyduruk grupların temasal ormanlıklarına
Ve her birinin resmini çektiğim
Seviştiğim o ağıcın altında
İki kızım var o anlardan olma
Lale ve menekşe
Kimler ne kadar inanma salarda
Bana baba diyorlar duyuyorum
Şarkım laleye
Şiirim menekşe
Sulamayı severim
Günde üç kere hapşırır
Hıçkırığım gelirse tutarım
Bazen toplanırım odamda
Konuşmanın en heybetli kısmında susarım
Milyon göz bana bakar mum gibi
Sonra dilek tutar söndürürüm hepsini
Karanlıktan korkmam
Karanlıkta durandan korkarım
Gelirse çok hikâyesi oluyor
Uyuyamıyorum
En sevdiğim bölüm ise
Bu hayatımda
Anneciğim ayak zincirlerimi çözüp
Beni daha yeni doğmuşum gibi yıkaması
Odamı temizleyen ablam
Ve sigaramı getiren abim
Hiç yüz astığını görmedim annemin
Ama ne zaman konuşsam
Bana sarılıp ağlıyor
Hastamıdır, delimidir nedir bilmiyorum
Aklımda konuşuyorlar gül yüzlerinde
Arkamdan konuşuyorlar
Sırtlarından duyuyorum
.....................
Adım geçiyor
Bir planda
Bir bende, bir masalda
Bir yatakta kızların
Bir uykuda
Yıllar sonra bir sabahta
Kıs ,kıs konuşan duvarlarımda
Aklı barik bakışlarda
Sanki kurtuluyoruz gözlerinde
..........(kestik).............
Gözlerimi kapatıyorum
Aklıma dalıyorum, uyanamıyorum
Ve annem hala ağlıyor
Şarkım dudaklarında
Bir mermer taşın başında.

24.04.2009



Emrah Dursun